پدرم

آه پدرم

پدر خوبم

هر روز که تو بیدار می شدی

از نیایش باران صبحگاهی ات

پیشانی ات خیس از یاد خدا می شد

یادت بخیر

یک سال تمام است که

قضا شده اند

تمام نماز های من

دیگر کسی نیست مرا از خواب بیدار کند

.

.

.

روحت شاد پدر خوبم